Konya Beyşehir ilçesinde bu sene 2.si düzenlenen fotoğraf yarışmasındaydık. Teyzem herzamanki gibi çok güzel kareler çekti ve bende herzamanki gibi O’nu çektim. Çok eğlenceli bir geziydi. Acayip keyifli malzemeler topladık gülmek için. Şimdilik anı fotoğraflarımızı ekliyorum daha sonra teyzemin çektiklerini de ekleyeceğim.
15 -19 Mayıs tarihleri arasında DASK ‘ın düzenlemiş olduğu DOGAY (Dogada Görüntü Avcılığı Yarışması) nedeniyle Güre-Altınoluk-Akçak Beldelerindeydik. Kaz Dağları’nın endemik ( sadece orada bulunan) bitkileri ve cömert şelalelerini görünütledik. Bizimle birlikte yaklaşık 190 küsür fotoğrafçı yaklaşık 15.000 kare çekerek hem yarıştı hem de Türkiye’nin doğal güzelliklerini belgelemek açısından son derece önemli bir çalışma yapmış oldu. Doğanın muhteşemliği bizim karelerimize sığamayacak ölçüde ama naçisane bizim görüntülediklerimizi bir slyatla paylaşmak istedim. Fotoğraflar Sayın HANDAN AYDIN ‘a aittir.
Türkiye her ilinde her karışında ayrı güzel.
Baştan sona son derece keyifli bir geziydi İzmir gezim. Birbirinden değerli arkadaşlarımla çok güzel bir haftasonu ve mükemmel bir doğumgünü geçirdim. Her birine ayrı ayrı teşekkürü borç biliyorum. Geç tanıdım onları. Biraz daha erken tanısaydım şüphesiz büyük farklar yaratırlardı yakın geçmişimde. Arkadaşım olmaları bana garip bir güven veriyor. Güvendiğim nice arkadaşım oldu elbette. beni yanıltanlar,güvendiğime pişman edenler ve elbette güvenimi hiç birzaman zedelemeyenler. Ama bu başka birşey. Sanki en boktan en içinden çıkılmaz meseleyi Gürkan’a söylesem o hemen çözüverir gibi geliyor. Çözemezse “çözemedim kızım siktir et” der ve ben hakkaten o söyleyince ikna olurum galiba. yada ne bilim en kusurlu anılarımı,en rezil anlarımı,herkesten sakladığım küçük itliklerimi Hakan’s söylesem o asla kızmaz bana. En rezil anlarım hakanda kalır kendi güler belki ama orada öylece söylediğim yerde kalır. Ferda ise sınırlı birebir ilişkimize rağmen sanıyorumki çok öğretiyor bana. Birine anlattığı bir hikaye,bahsettiği bir iş mevzusu, bana o hikayenin yada mevzunun ötesinde birşey öğretiyor. üçünü de geç tanıdığıma üzgün olsam da iyiki tanımışım.
asla kopmamak ümidiyle geçiyorum geziden aklımda kalanlara….
gezi boyu içimden hep izmirin dağlarında çiçekler açar dedim ve coğrafyada öğrendiğimiz denize dik gelen dağları kestim göz ucuyla,hakkatten dik geliyorlar mı diye..
boyozu sevdim. kahvaltıda mesela üstüne reçel döktüm çok güzel oldu. reçel içimi bayınca peynirledim tam süper oldu. izmire giden olursa bir zahmet boyoz getirsin.
bir levrek yedim ki allahım lokumdu sanki. sanırsam hayalimde levrek hep o tadıyl kalacak ve birdaha hiçbir levrek bana onu unutturamayacak.
ve pembe pastam,ortası süperdi 
frambuazlııııı
kızlarağası hanını göremedim pazar kapalıymış ama orada bir kahve içtim. dostlarla içilen kahvenin kötü oluğu görülmüşmüdür elbette hayır.
Bowlingg oynadımmm. bu bowling meselesi bende hep kanayan bir yaraydı. hep oynamak isterdim. ama bir türlü oynayamazdım bu sefer başardım. üstelik topu yantaraftan sektirip kuka deviren ilk insan bile olabilirim. 9 kiloluk bowling topu bildiğin basket topu gibi sekti
çok güzeldi İzmir çoook.
dönüş yolumda epey eğlenceliydi. pamıkkale seyahatle döndüm.iyiki de onla dönmüşüm. aydınlı iki şoför feribot sırasında sağ olsunlar hoş sohbetleriyle beni çok eğlendirdiler. şoförleri nedendir bilmiyorum ama seviyorum. onların o yol hikayeleri. anlatırken aldıkları keyif,anlatışlarındaki ciddiyetleri
güzeldi işte. gidiş güzeldi dönüş güzedi izmir güzeldi… herşey güzeldi işte.
emeği geçen herkese teşekkürler bir kez daha.
