iyileşmeyen yaralara sahibim ya ben,ondan yazdım bu şiiri. geziniyordum nette buluverdim,çok sevdim. geç fark edilen gerçeklerin açtığı yaralar biraz daha derindir çünkü. o gerçek deşer derimizi, bir de bunca zaman o gerçeği görememek… gerçeğin açtığı yara biraz daha nüfuz eder,onu bunca yıl anlamamış olmanın utancıyla. şimdi ben gerçeklerimi gerçeklerle değiştirdim. “yok öyle değilmiş” diyorum her inandığım şeye. bunu derken hep içimden bir ses birşey olsun da sen bana ” hayır bunca zaman neye inandıysan o” de istiyor. yok ama sen beni arama,hakikaten arama. aramadın ya bunca zaman, artık hiç arama. mavi kadınları ara sen. ben yaralarımı kahve telveleri basayım.
Yürek Yarası
Ondurmaz yakar, yandırır bahtın karası
Yıldımı usandırır hasret narası
Can bedene sitem eder, yoktur arası
Kafesinden uçar gider gelse sırası
Her nefese yazı denir, olmaz turası
Ancak can ile ödenir aşkın kirası
Bu dert dertlerin hası, vuslattır tek devası
İlaç neylesin yara, yürek yarası
Abdullah Işılak
Bu şiiri çok severim.Halet-i ruhiyem için de son derece uygun bir şiir şu sıralar.
paylaşmak istedim…
Acının Duvarı Aşılınca
Kendisi çatlamadan
Topragı çatlatamaz tohum
Aşmışım sınırını mutsuzluğun
Ayrımsayamıyorum bile öyle mutsuzum
Acısını artık duyamıyorum
Ki kendim öyle bir acı olmusum
Nasıl görmezse göz kendini
Kendimi arıyor bulamıyorum.
Aziz Nesin
En sevdiğim şairdir Özdemir Asaf. Erol Günaydın’ın hayatını anlatan kitapta nikah şahidinin Özdemir Asaf olduğunu öğrendiğimde çok kıskanmıştım. Keşke benim arkadaşım olsa,nikah şahidim olacak kadar hemde demiştim. Sonra farkettim ki,şairler,yazarlar sen onları okuduğun müddetçe senin arkadaşın. Hayattaki acını,kırgınlığını,sevincini ifade ederken onu andığın kadar arkadaşın o senin. İşte ben hemen hemen her duygumun karşılığını Özdemir Asaf’tan buluyorum. Yine buldum…
Türkiye’de İstanbul ne ise,
İstanbul’da gece ne ise,
Gecede yürümek ne ise,
Yürürken düşünmek ne ise,
Seni unutamamacasına düşünmek ne ise,
Unutmamanın anlamı ne ise,
Seni sevmek ne ise,
Saklayayım, yok söyliyeyim derken
Birden aşka düşmek ne ise.
Her neyse …
Özdemir Asaf
